Plan ogólny gminy do 31 sierpnia 2026 — co się zmienia w warunkach zabudowy?

---

31 sierpnia 2026 r. kończy się okres przejściowy reformy planistycznej. Tego dnia tracą moc studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin. Samo studium nigdy nie było podstawą prawną decyzji o warunkach zabudowy — ale data utraty jego mocy jest w przepisach przejściowych reformy cezurą, od której obowiązują nowe zasady wydawania WZ. Od 1 września 2026 r. w gminie bez uchwalonego planu ogólnego nowa decyzja WZ co do zasady nie może zostać wydana. Dla projektanta i inwestora oznacza to jedno: na działce bez planu miejscowego znika podstawa do rozpoczęcia projektowania, a razem z nią możliwość przejścia do projektu budowlanego i projektów instalacji.

Szybka odpowiedź

Studia uwarunkowań zachowują moc najpóźniej do 31 sierpnia 2026 r. (art. 65 ust. 1 ustawy z 7 lipca 2023 r. w brzmieniu nadanym ustawą z 30 kwietnia 2026 r., Dz.U. 2026 poz. 781). Wydanie decyzji o warunkach zabudowy na wniosek złożony od 1 września 2026 r. jest możliwe tylko w gminie, w której wszedł w życie plan ogólny (art. 59 ust. 3 tej samej ustawy; nie dotyczy terenów zamkniętych — ust. 4). Wniosek, który wpłynie do urzędu do 31 sierpnia 2026 r. włącznie, temu wymogowi nie podlega. Jeżeli dodatkowo sprawę wszczęto przed dniem utraty mocy studium w danej gminie, nie stosuje się do niej nowego warunku położenia terenu w obszarze uzupełnienia zabudowy (art. 59 ust. 2). W gminie, w której plan ogólny wszedł w życie wcześniej, studium straciło moc już wtedy — i to ta data, a nie 31 sierpnia, jest tam granicą. Obowiązujące plany miejscowe zachowują moc i nie zmienia się dla nich nic.

Sytuacja działki	Co robisz po 1 września 2026 r.
Działka objęta planem miejscowym	Bez zmian — projektujesz na podstawie MPZP, decyzja WZ nie jest potrzebna
Brak MPZP, gmina ma plan ogólny	Składasz wniosek o WZ, ale teren musi leżeć w obszarze uzupełnienia zabudowy (wyjątki — art. 61 ust. 1a)
Brak MPZP, wniosek złożony do 31.08.2026	Postępowanie toczy się dalej bez wymogu planu ogólnego, także jeśli decyzja zapadnie w 2027 r.; bez warunku obszaru uzupełnienia zabudowy, o ile sprawę wszczęto przed utratą mocy studium
Brak MPZP, gmina bez planu ogólnego	Nowy wniosek o WZ nie doprowadzi do pozytywnej decyzji — czekasz na plan ogólny (wyjątek: tereny zamknięte)

Co kończy się 31 sierpnia 2026 r. i czego to dotyczy?

Reformę wprowadziła ustawa z 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2023 poz. 1688). Zastąpiła ona studium uwarunkowań nowym dokumentem — planem ogólnym gminy — i wyznaczyła okres przejściowy, w którym gminy miały uchwalić plany ogólne.

Zgodnie z art. 65 ust. 1 tej ustawy studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin zachowują moc do dnia wejścia w życie planu ogólnego gminy w danej gminie, jednak nie dłużej niż do 31 sierpnia 2026 r. Zwróć uwagę na konstrukcję tego przepisu: studium traci moc w tej gminie, w której plan ogólny wszedł w życie — a więc niekoniecznie 31 sierpnia. W gminie, w której plan ogólny wszedł w życie na przykład w maju 2026 r., studium przestało obowiązywać już wtedy i od tego momentu obowiązują nowe zasady. Liczy się data wejścia planu w życie, a nie data podjęcia uchwały przez radę gminy.

Utrata mocy studium uruchamia trzy skutki:

• Decyzje o warunkach zabudowy. Wydanie decyzji WZ na wniosek złożony od 1 września 2026 r. jest możliwe, jeżeli w danej gminie wszedł w życie plan ogólny, a gdy wniosek dotyczy terenu położonego w więcej niż jednej gminie — jeżeli plany ogólne weszły w życie we wszystkich tych gminach (art. 59 ust. 3 ustawy z 7 lipca 2023 r., w brzmieniu nadanym ustawą z 30 kwietnia 2026 r.). Warunku tego nie stosuje się do terenów zamkniętych (art. 59 ust. 4).
• Nowe plany miejscowe. Od dnia utraty mocy studium uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo jego zmiany jest możliwe tylko wtedy, gdy w gminie wszedł w życie plan ogólny (art. 67 ust. 4). Wyjątkiem są między innymi plany, dla których przed utratą mocy studium ogłoszono termin wyłożenia do publicznego wglądu albo rozpoczęcie konsultacji społecznych, oraz plany dotyczące wyłącznie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Gmina bez planu ogólnego nie „naprawi” więc sytuacji szybkim planem miejscowym dla jednej działki.
• Definicje odsyłające do studium. Część przepisów technicznych odsyła do studium wprost — wrócimy do tego przy nasłonecznieniu, bo ta pułapka potrafi zmienić parametry projektu.

Czego zmiana nie dotyczy: obowiązujące miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego zachowują moc (art. 67 ust. 1 ustawy z 7 lipca 2023 r.). Jeśli Twoja działka leży w granicach MPZP, terminy z tego artykułu Cię nie dotyczą — projektujesz na podstawie planu, a decyzja o warunkach zabudowy nie jest w ogóle wymagana. Zachowują też moc decyzje WZ już wydane; nowy pięcioletni termin wygaśnięcia decyzji omawiamy w dalszej części.

Czym różni się plan ogólny od dotychczasowego studium uwarunkowań?

Różnica jest ustrojowa, nie redakcyjna. Studium było aktem kierownictwa wewnętrznego — wiązało radę gminy przy uchwalaniu planów miejscowych, ale nie było źródłem prawa powszechnie obowiązującego i nie mogło samo w sobie przesądzić o treści decyzji administracyjnej. Plan ogólny jest aktem prawa miejscowego (art. 13a ust. 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) i stanowi podstawę prawną decyzji o warunkach zabudowy.

Dla projektanta najważniejsza jest ostatnia pozycja tabeli plus jedno pojęcie: obszar uzupełnienia zabudowy. Plan ogólny obligatoryjnie określa strefy planistyczne i gminne standardy urbanistyczne, a fakultatywnie może wyznaczyć obszary uzupełnienia zabudowy oraz obszary zabudowy śródmiejskiej (art. 13a ust. 4). Podstawą prawną decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu są strefy planistyczne, gminne standardy urbanistyczne i obszary zabudowy śródmiejskiej (art. 13a ust. 5 pkt 1), a odrębnie — podstawą decyzji o warunkach zabudowy jest obszar uzupełnienia zabudowy (art. 13a ust. 5 pkt 2).

Po wejściu w życie planu ogólnego katalog przesłanek wydania WZ z art. 61 ust. 1 rozszerza się o pkt 1a: teren jest położony na obszarze uzupełnienia zabudowy. Dotychczasowe warunki zostają — między innymi sąsiednia działka zabudowana i dostępna z tej samej drogi publicznej, dostęp do drogi publicznej, wystarczające uzbrojenie, brak potrzeby odrolnienia, zgodność z przepisami odrębnymi oraz położenie poza strefami wymienionymi w pkt 6 (strefa kontrolowana gazociągu, strefa bezpieczeństwa rurociągu, obszar objęty zakazem przy strategicznej inwestycji sieci przesyłowej) — a nowy dochodzi jako kolejny warunek, który trzeba spełnić łącznie z pozostałymi. Warunku położenia w obszarze uzupełnienia zabudowy nie stosuje się między innymi do odbudowy, rozbudowy i nadbudowy istniejącego obiektu oraz do inwestycji zmieniających zagospodarowanie terenu w sposób inny niż budowa obiektu budowlanego (art. 61 ust. 1a).

Praktyczna konsekwencja: gmina, która uchwaliła plan ogólny, ale nie wyznaczyła w nim obszarów uzupełnienia zabudowy, w praktyce zamyka drogę do nowych decyzji WZ na budowę — mimo że formalnie plan ogólny ma. Przed zakupem działki bez MPZP sprawdzaj więc nie tylko to, czy plan ogólny istnieje, ale też czy Twój teren znalazł się w obszarze uzupełnienia zabudowy i w jakiej strefie planistycznej.

Co jeśli Twoja gmina nie zdążyła uchwalić planu ogólnego?

Wtedy od 1 września 2026 r. w tej gminie zatrzymuje się ścieżka „działka bez planu → warunki zabudowy → projekt budowlany”. Nowy wniosek o WZ złożony po tej dacie nie może zakończyć się pozytywną decyzją, dopóki plan ogólny nie wejdzie w życie. Nie ma tu przepisu ratunkowego w rodzaju „decyzja na podstawie stanu faktycznego sąsiedztwa” — art. 59 ust. 3 formułuje wymóg planu ogólnego wprost.

Co realnie możesz zrobić:

1. Sprawdź, czy działka nie jest jednak objęta MPZP. Plany miejscowe zachowują moc i całkowicie wyłączają problem. To pierwsza rzecz do zweryfikowania, zanim zaczniesz liczyć dni do terminu.
2. Ustal, na jakim etapie jest plan ogólny w Twojej gminie. Projekt po wyłożeniu do publicznego wglądu to inna perspektywa czasowa niż projekt na etapie zbierania wniosków. Informacja jest jawna — BIP gminy i Rejestr Urbanistyczny.
3. Jeżeli masz gotową koncepcję — złóż wniosek o WZ przed 1 września 2026 r. To najtańszy sposób na zachowanie starych zasad, opisany w następnej sekcji.
4. Sprawdź, czy inwestycja mieści się w wyjątkach — ale nie przeceniaj ich. Jedynym wyjątkiem od wymogu planu ogólnego z art. 59 ust. 3 są tereny zamknięte (art. 59 ust. 4). Zwolnienie z warunku położenia w obszarze uzupełnienia zabudowy, przysługujące odbudowie, rozbudowie i nadbudowie (art. 61 ust. 1a), działa dopiero wtedy, gdy plan ogólny w gminie już obowiązuje — nie zastępuje go. W gminie bez planu ogólnego wniosek złożony od 1 września 2026 r. nie da decyzji WZ także na rozbudowę.
5. Przelicz harmonogram inwestycji. Jeżeli plan ogólny w gminie jest dopiero w opracowaniu, realny start projektowania przesuwa się o miesiące, a nie tygodnie — i to jest informacja, którą trzeba przekazać inwestorowi teraz, a nie po odmowie.

Zanim zaangażujesz się w kosztowną koncepcję, warto ocenić wykonalność działki na poziomie liczb — powierzchni, mocy przyłączeniowych, potrzeb instalacyjnych. Do takiej wstępnej oceny służy wstępny bilans projektu, a kwestię zacienienia sprawdzisz w kalkulatorze nasłonecznienia.

Czy wnioski o WZ złożone przed 31 sierpnia zachowają ważne skutki?

Tak — i jest to najważniejsza informacja praktyczna w całym tym temacie. Ochronę daje data złożenia wniosku, nie data wydania decyzji.

Art. 59 ust. 3 mówi o „wydaniu decyzji o warunkach zabudowy na wniosek złożony od dnia 1 września 2026 r.”. Wniosek, który wpłynął do organu do 31 sierpnia 2026 r. włącznie, nie podlega więc wymogowi istnienia planu ogólnego — nawet jeśli postępowanie potrwa rok i decyzja zapadnie w 2027 r.

Drugi przepis rozstrzyga, według jakich merytorycznych zasad taka sprawa jest rozpatrywana. Art. 59 ust. 2 stanowi, że do spraw dotyczących wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych od dnia wejścia w życie ustawy z 7 lipca 2023 r. i przed dniem utraty mocy studium w danej gminie:

• stosuje się przepisy art. 54 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 3 i 5a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu dotychczasowym,
• nie stosuje się art. 61 ust. 1 pkt 1a i ust. 1a — czyli warunku położenia terenu na obszarze uzupełnienia zabudowy.

Te dwa przepisy razem oznaczają, że sprawa złożona i wszczęta na czas jest prowadzona bez wymogu planu ogólnego i bez wymogu obszaru uzupełnienia zabudowy. To jednak nie jest „zamrożenie” całego dawnego stanu prawnego — art. 59 ust. 2 zachowuje dotychczasowe brzmienie wyłącznie przepisów w nim wymienionych, w tym art. 61 ust. 5a, czyli zasad wyznaczania obszaru analizowanego.

Trzy rzeczy, na które trzeba uważać przy składaniu wniosku „na styku terminu”:

• Liczy się wpływ do organu. Przyjmij, że decyduje data doręczenia wniosku organowi, a nie data nadania przesyłki — wszczęcie postępowania na żądanie strony następuje z dniem doręczenia żądania organowi (art. 61 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego). Bezpieczne są: złożenie osobiste z potwierdzeniem na kopii, ePUAP albo serwis e-Budownictwo z urzędowym poświadczeniem przedłożenia.
• Kompletność wniosku. Braki formalne organ wzywa do uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 KPA i uzupełnienie w terminie zachowuje pierwotną datę złożenia. Ale wniosek nieuzupełniony w terminie pozostawia się bez rozpoznania — a wtedy pierwotna data przestaje mieć znaczenie. Na trzy tygodnie przed terminem to jest ryzyko, którego nie warto podejmować dla oszczędności jednego dnia.
• Wniosek musi mieć treść. Do wniosku o WZ trzeba określić granice terenu, planowany sposób zagospodarowania, charakterystykę zabudowy i zapotrzebowanie na infrastrukturę. „Wniosek na wszelki wypadek”, bez koncepcji, nie da się obronić w postępowaniu.

A co z decyzjami WZ, które już masz?

Reforma wprowadziła pięcioletni termin wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy: zgodnie z art. 64c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja WZ wygasa po upływie 5 lat od dnia, w którym stała się prawomocna. Nie działa to jednak wstecz — art. 62 ustawy z 7 lipca 2023 r. wyłącza stosowanie art. 64c do decyzji, które stały się prawomocne przed 1 stycznia 2026 r. albo zostały wydane w sprawach wszczętych przed 16 października 2025 r. Wystarczy spełnienie jednej z tych przesłanek, żeby pięcioletni termin nie biegł. Innymi słowy, „zegar” z art. 64c dotyczy tylko decyzji, które jednocześnie stały się prawomocne 1 stycznia 2026 r. lub później i zapadły w sprawach wszczętych 16 października 2025 r. lub później. Starsze decyzje nie wygasają z upływu 5 lat (mogą wygasnąć z innych przyczyn, np. gdy inny wnioskodawca uzyska pozwolenie na budowę albo dla terenu uchwalony zostanie plan miejscowy o odmiennych ustaleniach). Nowym decyzjom warto wpisać datę wygaśnięcia do harmonogramu inwestycji obok terminu ważności warunków przyłączenia mediów.

Jak nasłonecznienie i przesłanianie działki wpływają na decyzję WZ?

Tu trzeba być precyzyjnym, bo w publicystyce te dwa etapy bywają mylone. Organ wydający decyzję o warunkach zabudowy co do zasady nie przeprowadza szczegółowej analizy czasu nasłonecznienia — taka analiza wymaga gotowego projektu i jest weryfikowana przez organ administracji architektoniczno-budowlanej przy pozwoleniu na budowę. Nie znaczy to, że warunki techniczne są na etapie WZ nieistotne: decyzja musi być zgodna z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5) w zakresie możliwym do zbadania na tym etapie, a — co ważniejsze w praktyce — ustala parametry, które przesądzają, czy taki projekt w ogóle da się później obronić.

W decyzji WZ organ określa linię zabudowy, intensywność zabudowy, udział powierzchni zabudowy, szerokość elewacji frontowej, wysokość zabudowy, geometrię dachu, minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej i minimalną liczbę miejsc do parkowania (§ 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z 15 lipca 2024 r., Dz.U. 2024 poz. 1116). Wskaźniki te wyznacza się na podstawie analizy urbanistycznej obszaru w odległości równej trzykrotnej szerokości frontu terenu, nie mniejszej niż 50 m i nie większej niż 200 m (art. 61 ust. 5a). Jeśli te parametry zderzą się z wysoką zabudową sąsiednią, można dostać decyzję WZ, a mimo to nie zmieścić się w wymaganiach technicznych — i stracić kilka miesięcy oraz koszt projektu.

Dwa przepisy, które o tym decydują:

• § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych — przesłanianie. Naturalne oświetlenie uznaje się za zapewnione, jeżeli między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej z wierzchołkiem w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie ma obiektu przesłaniającego w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania — a dla obiektów wyższych niż 35 m, w odległości mniejszej niż 35 m. W zabudowie śródmiejskiej odległości te mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę (§ 13 ust. 4).
• § 60 warunków technicznych — nasłonecznienie. Pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy, w godzinach 7⁰⁰–17⁰⁰, a pomieszczenia do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu i szkole (z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej) — w godzinach 8⁰⁰–16⁰⁰. W mieszkaniu wielopokojowym wymaganie musi być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju. W zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się ograniczenie tego czasu do 1,5 godziny, a dla mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie czasu nasłonecznienia nie określa się.

I tu pojawia się pułapka związana z końcem okresu przejściowego. § 3 pkt 1 warunków technicznych definiuje zabudowę śródmiejską przez odesłanie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu miejscowego — do studium uwarunkowań. Skoro studia tracą moc najpóźniej 31 sierpnia 2026 r., to w gminie bez MPZP znika dokument, na który dotąd powoływano się przy korzystaniu z ulgi śródmiejskiej. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym posługuje się wprawdzie własnym pojęciem obszaru zabudowy śródmiejskiej — jest on definiowany w art. 2 pkt 23 jako położony w mieście obszar zwartej, intensywnej zabudowy mieszkaniowej i usługowej i może zostać wyznaczony w planie ogólnym (art. 13a ust. 4 pkt 2 lit. b) — ale § 3 pkt 1 warunków technicznych do planu ogólnego nie odsyła. Formalnie nie jest więc przesądzone, że wyznaczenie takiego obszaru w planie ogólnym samo z siebie otwiera drogę do ulg z § 13 ust. 4 i § 60 ust. 3. To luka między dwoma aktami, którą powinna domknąć nowelizacja warunków technicznych.

Wniosek praktyczny: nie opieraj koncepcji na progu 1,5 godziny, dopóki nie potwierdzisz podstawy prawnej dla zabudowy śródmiejskiej. Po utracie mocy studium jednoznaczną podstawą pozostaje zapis w MPZP. Jeżeli planu miejscowego nie ma, stanowisko organu trzeba ustalić indywidualnie — a w kalkulacji ryzyka przyjąć wariant bezpieczny: 3 godziny nasłonecznienia i pełne odległości przesłaniania. Różnica między tymi wariantami to często jedna kondygnacja albo kilka metrów przesunięcia bryły — czyli zmiana, która na etapie koncepcji jest darmowa, a po wydaniu decyzji WZ wymaga jej zmiany.

Czas nasłonecznienia pokoi i wpływ sąsiedniej zabudowy policzysz w kalkulatorze nasłonecznienia — dla obu dni równonocy, z uwzględnieniem progów § 60 i geometrii przesłaniania z § 13. Warto zrobić to przed złożeniem wniosku o WZ, bo to analiza, która potrafi przesądzić o wysokości i usytuowaniu budynku, a więc o parametrach, o które sam wnioskujesz. Szerszy przegląd nadchodzących zmian w przepisach technicznych znajdziesz w artykule o nowych warunkach technicznych 2026.

Co zrobić w ciągu najbliższych trzech tygodni?

Kolejność działań dla projektu, który nie ma jeszcze decyzji WZ, a działka nie jest objęta planem miejscowym:

1. Sprawdź status planistyczny działki — MPZP, plan ogólny (uchwalony czy w procedurze), a jeśli plan ogólny obowiązuje: strefa planistyczna i obszar uzupełnienia zabudowy.
2. Policz wykonalność koncepcji — gabaryty wynikające z sąsiedztwa, nasłonecznienie i przesłanianie, wstępne zapotrzebowanie na media.
3. Skompletuj wniosek o WZ — granice terenu, sposób zagospodarowania, charakterystyka zabudowy, zapotrzebowanie na infrastrukturę, mapa.
4. Złóż wniosek najpóźniej 31 sierpnia 2026 r. — elektronicznie albo osobiście, z potwierdzeniem wpływu.
5. Zapisz w harmonogramie datę prawomocności decyzji — jeżeli sprawę wszczęto 16 października 2025 r. lub później, a decyzja stanie się prawomocna 1 stycznia 2026 r. lub później, biegnie pięcioletni termin z art. 64c.

Jeżeli działka jest objęta MPZP, presja terminu Cię nie dotyczy w ogóle — decyzja WZ nie jest wtedy wydawana. Jeżeli MPZP nie ma, ale gmina ma już plan ogólny, terminu też nie gonisz — za to przed zleceniem projektu trzeba sprawdzić warunek z art. 61 ust. 1 pkt 1a.

Podsumowanie

• Studia uwarunkowań tracą moc najpóźniej 31 sierpnia 2026 r. — wcześniej, jeśli gmina uchwaliła plan ogólny.
• Wniosek o WZ złożony od 1 września 2026 r. wymaga obowiązującego planu ogólnego w gminie (wyjątek: tereny zamknięte); wniosek złożony do 31 sierpnia temu wymogowi nie podlega, a warunku obszaru uzupełnienia zabudowy nie stosuje się, jeżeli sprawę wszczęto przed utratą mocy studium.
• Sam plan ogólny nie wystarczy — nowa przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 1a co do zasady wymaga położenia terenu w obszarze uzupełnienia zabudowy, który gmina wyznacza fakultatywnie (wyjątki: art. 61 ust. 1a, m.in. odbudowa, rozbudowa i nadbudowa).
• Obowiązujące plany miejscowe i wcześniejsze decyzje WZ zachowują moc; pięcioletni termin z art. 64c dotyczy tylko decyzji prawomocnych od 1 stycznia 2026 r. i jednocześnie wydanych w sprawach wszczętych od 16 października 2025 r.
• Ulga śródmiejska w nasłonecznieniu i przesłanianiu ma pewną podstawę tylko w MPZP — po utracie mocy studium odesłanie z § 3 pkt 1 warunków technicznych przestaje działać, a do planu ogólnego przepis ten nie odsyła.

Zanim złożysz wniosek, sprawdź w kalkulatorze nasłonecznienia, czy parametry, o które wnioskujesz, dadzą się później obronić w projekcie budowlanym, a zakres instalacji oszacuj we wstępnym bilansie projektu.

---

Podstawa prawna: ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2026 poz. 538) — art. 2 pkt 23, art. 13a, art. 61, art. 64c; ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2023 poz. 1688 z późn. zm.) — art. 59, art. 62, art. 65, art. 67; ustawa z dnia 26 września 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 1543); ustawa z dnia 30 kwietnia 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 781); rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 15 lipca 2024 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. 2024 poz. 1116) — § 1; rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2022 poz. 1225 z późn. zm.) — § 3 pkt 1, § 13, § 60; ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego — art. 61 § 3, art. 64 § 2.

Powrót do listy artykułów