Jak dobrać przekrój kanału wentylacyjnego?
Punktem wyjścia jest strumień powietrza i dopuszczalna prędkość przepływu. Z zależności A = V̇ / w wyznacza się wymagane pole przekroju, a następnie dobiera najbliższy kanał z typoszeregu. Kalkulator dla zadanego strumienia pokazuje listę dostępnych przekrojów wraz z prędkością i jednostkowym spadkiem ciśnienia (metoda Darcy-Weisbacha), więc od razu widać kompromis między hałasem, oporami a wymiarem kanału.
Jaka prędkość powietrza w kanałach wentylacyjnych?
Dla wentylacji komfortu (mieszkania, biura, szkoły) kanały główne projektuje się na 3–6 m/s, a odgałęzienia przy nawiewnikach na 3–4 m/s dla cichej pracy. Czerpnia powietrza zewnętrznego — maks. 2,5 m/s, wyrzutnia — maks. 4 m/s. Wentylacja przemysłowa i odciągi pracują przy 6–10 m/s i więcej; przy transporcie pyłu obowiązują minimalne prędkości transportowe (kilkanaście do ok. 25 m/s).
Kanały okrągłe (Spiro) czy prostokątne?
Kanały okrągłe są najefektywniejsze hydraulicznie — dają najmniejsze straty ciśnienia przy danym przepływie, są tańsze i łatwiejsze w izolacji; to standard wentylacji mieszkaniowej i rekuperacji. Kanały prostokątne wybiera się, gdy ograniczona wysokość zabudowy wymusza spłaszczony przekrój (np. nad sufitem podwieszonym); mają wyższe opory i wymagają więcej uszczelnień.
Czym grozi zbyt duża prędkość w kanale?
Prędkości powyżej 6–7 m/s w kanałach komfortu generują szum hydrodynamiczny i regenerację dźwięku na trójnikach oraz zwężkach, a także zwiększają opory i zużycie energii przez wentylator. W pomieszczeniach o podwyższonych wymaganiach akustycznych (sypialnie, sale konferencyjne) przyjmuje się odpowiednio niższe prędkości — nawet 3–5 m/s.
Czym jest średnica równoważna kanału prostokątnego?
Średnica równoważna to średnica kanału okrągłego, który przy tym samym strumieniu powietrza daje taki sam jednostkowy spadek ciśnienia — wyznacza się ją ze wzoru Huebschera d_e = 1,3 × (a·b)^0,625 / (a+b)^0,25 i służy do porównywania kanałów prostokątnych z okrągłymi. Należy ją odróżnić od średnicy hydraulicznej D_h = 2ab/(a+b), która opisuje geometrię przepływu i służy do wyznaczania liczby Reynoldsa oraz współczynnika tarcia λ.